تحلیل شبکه ایANP

تحلیل شبکه ایANP : فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و نیز روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای هر دو توسط توماس ال ساعتی بیان و مبانی تئوریک آنها ارائه شدند، و هم اکنون یک انجمن بین المللی وجود دارد که هر دو سال یکبار تحت عنوان تشکیل جلسه می دهد. تئوری روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای که ویرایش سطح بالاتری از می باشد ) ابتدا در دهه ۱۹۸۰ و در فصل هشتم کتاب ساعتی به نام تصمیم گیری چند معیاره ارائه و به وضوح تشریح شد.

تحلیل شبکه ایANP

فرآیند روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای که سپس در سال ۱۹۹۶ توسط تصمیم گیری همراه با وابستگی و بازخور پیگیری شد. در سال ۲۰۰۱ برای در نظر گرفتن و سر انجام در سال ۲۰۰۵ برای در نظر گرفتن اولویت های منفی و فرمول های مختلف برای ترکیب در تئوری و کاربرد مورد تجدید نظر قرار گرفت.

ساختار شبکه ای مورد استفاده در زمینه سود ها، فرصت ها ، هزینه ها و ریسک ها امکان شناسی، طبقه بندی و مرتب کردن تمامی عوامل و اجزا و ذی نفوذی که پیامد های تصمیم را تحت تاثیر قرار می دهد فراهم می سازد . یک تصمیم ، تنها به همان خوبی چارچوبی است که برای نشان دادن دسته ها (خوشه ها) ، عناصر آنها و روابطی که بین آنها شناسایی کرده ایم که تاثیرات مشاهدات شده را نشان می دهد ، مورد استفاده قرار می گیرد.

هدف روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای ساختار مند کردن فرآیند تصمیم گیری با توجه به یک سناریو متاثر از فاکتور های چند گانه مستقل از هم می باشد . این تکنیک ، فرآیند روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای را به عنوان یک ابزار تصمیم گیری چند معیاره به وسیله جایگزینی شبکه به جای سلسله مراتب بهبود می بخشد.

یک مسئله پیچیده را می توان به چند مسئله فرعی متشکل از سطوح سلسله مراتبی به گونه ای تجزیه کرد که هر سطح در بر گیرنده مجمومه ای از معیار ها و گزینه های مربوط به هر مسئله فرعی باشد . در این رویکرد سلسله مراتبی هدف مسئله بالاترین نقطه به شمار آمده و سطوح میانی شامل فاکتور های نمایانگر سطوح بالاتر می باشند. آخرین سطح شامل گزینه ها یا فعالیت هایی است که برای رسیدن به هدف باید به آنها توجه کرد.

ساختار سلسله مراتبی از بالا به پایین جوابگوی یک سیستم پیچیده نمی باشد . روش تحلیل شبکه ای تنها یک ساختار سلسله مراتبی صرف در مسئله را در نظر نمی گیرد بلکه مسئله را با استفاده از یک سیستم با رویکرد بازخورد مدل سازی می کند. یک سیستم با بارخور را می توان با شبکه ای که در آن گره ها نشان گر سطوح یا اجزا می باشند را نشان داد . تفاوت ساختاری میان یک ساختار سلسله مراتبی و یک ساختار شبکه ای در نمودار زیر آمده است.

عناصر موجود در یک گره (یا سطح) ممکن است همه با قسمتی از عناصر سایر گره ها را تحت تاثیر قرار دهند. در یک شبکه ممکن است گره های مبدا (اصلی) ، گره های میانی و گره های زیرین وجود داشته باشد. روابط درون یک شبکه با پیکان نشان داده شده و جهت پیکان ها تعیین کننده جهت وابستگی است. سیستم های باز بازخور اشاره به چند گانگی توجه به .ابستگی های داخلی و خارجی با بازخور را دارند . وابستگی های متفابل میان دو گره را وابستگی خارجی می نامیم که توسط یک پیکان دو سویه نمایش داده می شود و وابستگی های داخلی میان عناصر در یک گره را به وسیله یک پیکان حلقه ای نشان می دهند.

مراحل اجرای روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای ANP

فرآیند تحلیل شبکه ای شامل چهار مرحله است که عبارتند از :

گام ۱) ساختن مدل و ساختاربندی مدل

مساله را باید به طوری شفاف بیان کرد و با یک سیستم منطقی برای مثال یک شبکه تجزیه کرد. ساختار مذکور را می توان با استفاده از نظر تصمیم گیرندگان و از طریق روش هایی چون طوفان مغزی و یا دیگر روش های مناسب بدست آورد.

گام ۲) مقایسات زوجی بردار های اولویت :

در روش روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای نیز همچون روش تحلیل سلسله مرتبی عناصر تصمیم در هر قسمت نیز با توجه به اهمیت آنها در کنترل معیار ها به صورت زوجی مقایسه می شوند، و خود قسمت ها نیز با توجه به تاثیرشان در هدف به صورت زوجی با هم مقایسه می شوند. از تصمیم گیرندگان در قالب یک سری مقایسات زوجی پرسیده می شود که دو عنصر یا دو قسمت در مقایسه با هم چه تاثیری در معیار های بالا دستی خود دارند.

به علاوه اگر روابط متقابل میان عناصر یک قسمت وجود دارد، با استفاده از مقایسات زوجی و به دست آوردن بردار مقادیر ویژه هر عنصر، میزان تاثیر دیگر عناصر را روی آن نشان داد. اهمیت نسبی با استفاده از یک مقایسه نسبی بدست می آید. برای این کار می توان از یک مقایسه ۱ تا ۹ استفاده کرد در حالیکه نمره ۱ نشان دهنده اهمیت یکسان دو عنصر بوده و نمره ۹ نشان دهنده بالاتر بودن اهمیت یک عنصر (سطر ماتریس) در مقایسه با دیگر ستون های ماتریس می باشد در یک ماتریس مقایسه زوجی ارزش طرف مقابل برعکس می باشد یعنی aij=1/aji ، در حالی که aij (aji) نشان دهنده اهمیت i امین (j امین) عنصر در مقایسه با j امین عنصر (i امین) عنصر است .

در روش تصمیم گیری تحلیل شبکه ای فازی از مقادیر فازی برای انجام مقایسات زوجی استفاده می نمایم.

گام ۳) تشکیل سوپر ماتریس

مفهوم سوپر ماتریس شبیه فرایند زنجیره مارکوف می باشد. سوپر ماتریس قادر به محدود کردن ضرایب برای محاسبه تمامی اولویت ها و در نتیجه اثر تجمیعی تجمعی هر عنصر بر سایر عناصر در تعامل، می باشد. هنگامی که یک شبکه صرف نظر از هدف، صرفا در بر گیرنده دو خوشه به نام های معیار ها و گزینه ها باشد ، رویکرد ماتریسی ارائه شده توسط ساعتی و تاکیزاوا در سال ۱۹۸۶ می تواند برای مواجهه با وابستگی های عناصر یک سیستم به کار گرفته شود .

این دو بیان می کنند که برای بدست آوردن اولویت های کلی در یک سیستم با تاثیرات متقابل ، بردار های اولویت محلی باید وارد ستون های خاص یک ماتریس که در اینجا به آن سوپر ماتریس می گوییم، یک سوپر ماتریس در واقع یک ماتریس بخش بندی شده است که هر کدام از بخش های آن نمایانگر ارتباط بین دو گروه ( قسمت یا خوشه) در یک سیستم است.

فرض می کنیم که یک سیستم تصمیم دارایCkجزء تصمیم باشد وk=1,2,…,nهر جزءk دارایmk عنصر می باشد که باek1 , ek2 , … , ekm نشان داده می شود . بردار های اولویت محلی بدست آمده در مرحله دوم گروه بندی شده بر اساس جهت تاثیر از یک قسمت دیگر یا در خود یک قسمت طبق پیکان دایره ای شکل در مکان مناسب خود در سوپر ماتریس طبق شکل زیر قرار داده می شود. (Saaty, 1996)

گام ۴) انتخاب بهترین گزینه

در صورتی که سوپر ماتریس تشکیل شده در مرحله قبل همه شبکه را پوشش دهد می توان وزنهای اولویت را در ستون گزینه ها در یک سوپر ماتریس نرمال شده یافت. از سوی دیگر ، اگر یک سوپر ماتریس فقط شامل قسمت های به هم مرتبط باشد نیاز به محاسبات بیشتری برای رسیدن به اولویت های کلی گزینه ها وجود دارد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *